Mauro Fabris’in Türk Voleybolu için Açıklamalarına Türk Antrenörlerden cevap

İtalyan Voleybol Ligi'nin başkanı Mauro Fabris geçtiğimiz günlerde Tük voleybolu hakkında ilginç açıklamalarda bulunmuştu.

Fabris, "Türkiye'de voleybolculara yıldız gibi, rock yıldızı gibi davranıldığını okudum. Ama biz rock yapmıyoruz, spor yapıyoruz" sözleriyle Türk voleybolseverlerin eleştiri oklarının hedefi haline geldi.

Nedim Özbey, Bülent Meriç, Ahmet Reşat Arığ, Mehmet Bedestenlioğlu, Nejat Sancak ve Armando Cosentino Fabris'in sözlerini değerlendirdi.

Nedim Özbey:

Ben bu sporcuları çocukluklarından itibaren tanırım. Ne emekler, ne fedakarlıklar verdiklerini çok iyi bilirim. Bunca emek ve çalışmayı Rock Yıldızı yetiştiriyorlar yakıştırmasıyla özetlemek kızlarınıza yapılan büyük haksızlık olarak görüyorum.

Diğer yandan, bunca çalışma ve başarı mutlaka yıldız adayı olma gibi bir ilgiyi de peşinden getirir. İşte tam da burada kızlarımızın katiyerlerini doğru inşa etme ve geliştirme adına çok iyi düşünerek kararlar vermelerini tavsiye ederim.
Bu arada menajerlerle olan ilişkilerini de kariyer gelişimlerine uygun planlamalarla yürütmeleri gerekir.

Aslında burada ortamı bozanlardan bazıları, bazı kötü menajerlerdir. Bu işler sahada olur. Reklamla, piarla voleybolcu olunmaz. Voleybolcu çıkar sahada performansını gösterir. Gerisi teferruattır.
Bence menajerliği amacı dışında kullananlar, sporcu kulüp ilişkisinde çok önemli olan menajerlik mesleğine de ihanet ediyorlar. Buna dikkat etsinler.

Ben kızlarımızın sonuna kadar yanındayım. Onlarla gurur duyuyorum.

Bülent Meriç:

Görevi biterken Fabris Bey’in yaptığı bu açıklamalar İtalya’nın bizden ne çok korktuğunu gösterir. Sen önce ülkene bak... Biz bizi tartışarak da olsa idare etmesini biliriz. Bizim kızlar güzel ve medyatik ne yapalım? Biz rock da yaparız voleybol da oynarız. Güzel olmak suç mu? Bak 2 İtalyan damadımız oldu Guidetti ve Abbondanza. Sizin çok sayıda iyi antrenörünüz yok.

Birkaç tanesi hariç. Onları iyi pazarlayan becerikli ve açgözlü menajerler var. Türkiye’de kızlarda alt yapının kralı var. Her yer Voleybol okulu dolu. (biraz da oralara kaliteli antrenör koysak) Türkiye’de evvelden kadınlarda zirveye oynayan sadece 2 takım vardı. Eczacı ve Vakıfbank. Ama şimdi Galatasaray, Zeren Spor, THY, Aras Kargo Spor seneye BJK olacak. Evvelden kulüpler sponsor peşindeydi şimdi sponsorlar kulüp peşinde. Sen bize bakma İtalya’ya bak ama süren dolmuş gidiyormuşsun. Güle güle. Bekleme yapma devam et. Bizim kadın voleybolu biraz karışık biz ancak baş ediyoruz.

Ahmet Reşat Arığ:

Son yıllarda Türk voleybolu yalnızca elde edilen sonuçlarla değil, yarattığı toplumsal etkiyle de büyük bir ivme kazandı. Uluslararası başarılar, dolan salonlar, sporcuların rol model hâline gelmesi ve markaların artan ilgisi; özellikle kadın altyapı takımlarının ve voleybol okullarının ülke geneline yayılmasıyla somut bir karşılık buldu. Bu tablo elbette tesadüf değil. Uzun yıllara yayılan ciddi emeklerin yanı sıra, özellikle kadın voleybolunda kulüp düzeyinde başlayan ve ardından millî takımlarımızın uluslararası başarılarıyla ivme kazanan bir sürecin sonucunu yaşıyoruz.

Bu başarıların altyapıya yansıması da oldukça belirgin. Altyapı sporcularının, oynadıkları mevkilere göre kendilerine idoller seçtiklerini; bu sporcuları yalnızca sahadaki performanslarıyla değil, sosyal medyadaki yaşam tarzlarıyla da yakından takip ettiklerini görüyoruz. Giydiklerini giymeye, yediklerini yemeye özen göstermeleri zaman zaman eleştirilse de bu durum aslında son derece doğal. Çünkü her spor dalında, başarılı sporcuların o branşın ikonları hâline gelmesi kaçınılmazdır.

Ancak asıl soru tam da burada anlam kazanıyor:

Voleybolu gerçekten büyüttük mü, yoksa büyüyen bir popülerliğin rüzgârına mı kapıldık?

Gerçek şu ki popülerlik tek başına sürdürülebilirlik anlamına gelmez. Eğer bu ilgi; altyapı planlamasına, antrenör eğitimine, yerel liglerin güçlenmesine ve kulüplerin kurumsallaşmasına eşlik etmiyorsa, bugün yaşanan yükseliş yarın yerini durağanlığa bırakabilir. Popülerlik bir sonuçtur; büyüme ise bilinçli, planlı ve uzun vadeli bir süreçtir. Dolayısıyla doğru cevap siyah-beyaz değil. Evet, voleybol büyüdü. Ama asıl sınav, bu popülerliği kalıcı bir spor kültürüne dönüştürüp dönüştüremeyeceğimizdir. Bugün alkışlanan başarıların yanı sıra, yarın için atılan yapısal adımlar da konuşulabiliyorsa; işte o zaman voleybolu gerçekten büyütmüş oluruz.

Nejat Sancak:
Adam sonuna kadar haklı ve doğru konuşmuş. Tamamıyla TVF’nin yanlış yönlendirmeleriyle sporcuların Instagram fenomeni olmaları özendiriliyor. Daha çok para daha çok popülerlik düzleminde gidiyor bu iş! Sonuç şu: Kumarhanelerde kasa hep kazanır. Burada da kazanan hep TVF. Voleybola gelen sponsorların %70'ini onlar alıyorlar. Bayan sporcular bir meta olarak kullanılıyor bu sistemde fazlasıyla. Onlar artık sportif bir figür değiller. Bu döngüden en büyük zararı kulüpler görüyor. Onlar da sporcu menajerleri, kulüp içi sporcu menajeri bağlantılı menajerler, yöneticiler, yandaş basın ve eski sporcuların oluşturduğu sazan sarmalında dolandırılıyorlar. Böylece belli bir süre sonra sahneden çekilmek zorunda kalıyorlar. Ben federasyonların (bu ve bundan öncekilerde de aynı durum söz konusu idi) özellikle bazı tedbirleri özellikle almayarak mevcut durumu kulüplere, sporculara ve antrenörlere karşı kullandığı düşüncesindeyim. Birçok kulüp de bu durumu bilerek veya bilmeyerek çanak tutuyorlar.

Ayrıca federasyonlar antrenör imajı ve olgusunu tamamen değersiz konuma indirgemiştir yanlış politikaları dolayısıyla. Kulüpleri yöneten dirayetli ve sportif etiğe dikkat eden sporcuları, kulübü, basını ve sporcu Velilerini düzgün yönlendirebilecek kalitede voleybol insanları yerine sisteme biat edecek ve ekonomi döngüye hizmet edecek ve sorun yaratmayacak(!) yabancı antrenörler tercih konusu olmaktadır. Tabii ki bu kişiler de sorumluluk ve aidiyeti duygusundan uzak bir davranış göstermektedirler! Türk voleybolunda ciddi bir yönetim krizi vardır ve esefle söylüyorum, bu kriz Türkiye’den değil de İtalya’dan görülmüş ve harika şekilde ifade edilmiştir. Keşke bu krizi de İtalyanlar değil de bizim demokratik ortamımızdaki(!) voleybol adamlarımız ifade edebilselerdi! Sevgilerimle!

Armando Cosentino:

Dünyanın her yerinde kariyer üçgeninin en tepesine çıkmış ve olimpiyatlarda sahne almış sporcular özel imtiyazlar elde ederek ayrışırlar. Özellikle de bu durum bizim ülkemizde olduğu gibi sportif başarıya aç ve magazini seven bir coğrafyada gerçekleşiyorsa ve kadın voleybolu gibi çok popüler ve çekici bir branş ise anlaşılabilir bir durumdur.

Olayın kendi mecrasında ilerleyen algısı buraya kadar normal görünse de ülkemizin spor yönetiminin ve uygulanan menejerlik sisteminin ortamı yanlış şekilde manipule etmesinden dolayı ortaya çıkan çarpık tabloyu sporcularımızın başarısıyla açıklayamayız. Sporcu rakamlarını yüksekliği sadece doğal rekabet ve popülerlikle açıklanamaz ve bu durum sürdürülemez.

Sistemi el altından dizayn eden her türlü manipulatif ve doğal olmayan etkilere karşı sistemin korunmasına ihtiyacımız var diye değerlendiriyorum.
Çok başarılı bir sporcunun vergisini ödeyerek reklam geliri elde etmesi ne kadar meşruysa, voleybolu manipule ederek sporcuların pazardaki payını tüm dünyadan çok daha yüklü şekilde ayrıştırmak ve bunu doğal olmayan şekilde yapmak burayı sporcular için çok cazip hale getirsede kulüpler için sürdürülemez hale getirmektedir.

Aksi takdirde İtalyan Ligi Başkanı Sn. Mauro Fabriz ‘in yaptığı ve benzeri eleştirilere maruz kalırız.
Bu treni bu kadar yüksek ve dünyanın gerçeklerinden ayrışan fiyatlarla rayda tutacak kadar zengin bir ülke değiliz.

Yaptığımız özeleştirinin yanı sıra sporcu yetiştirmediğimiz ve Rock yıldızı yetiştirdiğimizi söyleyerek eleştiren ve bence Türkiye ligi ile rekabete girdiği için haddini biraz aşan Sayın Fabriz’e iki çift cevabımızda olmalı..
Bu ülkenin altyapısında top vurmaktan omuzları patlayıncaya kadar çalışan, sporcusunun derdiyle dertlenen, haftada yirmi saatin saatin üstüne çıkarak emek veren teknik bilgisi ve donanımı ile usta işi çıkartan bu işe gönül vemiş yüzlerce antrenörümüz ve iyi bir altyapı sistemimiz var. Bu sistem dünya ikincisi olan milli takım oyuncularımızın mutfağıdır ve rock yıldızı değil elit sporcular yetiştirmektedir. Ayrıca kadın voleybolunun popülerleşmesine de ihtiyacımız var çünkü yeni yeni bu spora başlayan minik kalplerimizin ilgisi bu sayede gelişiyor ce yüzbinleri buluyor. Ayrıca çalışma sistemimizde zaten İtalyan ekolü antrenörlerini burada istihdam ederek onlarla işbirliği halindeyiz.

Bence esas konu bu süreci, özeştiri yaparak, manipulasyonlardan ve yapay maneger etkilerinden uzak bir şekilde, kendi doğal işleyişi üçinde sporcularımızın, kulüplerimizin ve toplumun ihtiyaçlarına göre iyi işleyen bir üst akılla yönetme becerisi göstermektir. Voleybol antrenör dernekleri ve sistemin işin içinde olduğu popülist olmayan bir üst akıl. İhtiyacımız bu. Spor konuoyuna saygılarımla.

Mehmet Bedestenlioğlu:

buı görsel yeterli cevap oldu herhalde. Önce voleybolcu, sonra rock yıldızı.

Kaynak: Haber Merkezi