Pazar akşamı bir maç izledik ki, tadından yenmez, keşke her maç bu kadar zevkli olsa dedirten futbol dolu bir karşılaşmaydı. Fenerbahçe hücum futbolunun tüm güzelliklerini sergilerken, Diyarbakırspor da takım savunmasını mükemmel bir şekilde uyguladı. Eleştirilecek yanı yok mu? Tabii ki var. Mesela Diyarbakırspor’un etten duvar ördüğü karşılaşmada derinlemesine atılan bütün toplar sürekli geri dönünce oyunu daha fazla kanatlara yaymak gerekiyordu. Özellikle Özer’in sakatlanması sonrasında Daum oyuna Güiza’yı alarak santrforları çiftledi. Oysa Vederson’u oyuna sokup, Dos Santos ile önlü arkalı olarak oynatarak kanatlardan sonuca gidebilirdi. İki yıl önce sağ kanadın tozunu atan Deivid’in yeteneklerini de unutmayın.

Kırmızı yanlış adres!

Hakem eleştirisi de yapabiliriz. Biri Semih’e, diğeri Güiza’ya yapılan iki penaltı verilmedi örneğin. Pozisyon tartışmalıydı derseniz de buyurun tartışalım. Kayseri’de Roberto Carlos’un omuz tutup bırakmasına penaltı veren de aynı MHK’nın hakemleriydi. O pozisyona penaltı çalınıyorsa, buna da kesin çalınmalıydı. Kırmızı kart gösterilmesi gereken de Mehmet Topuz değil, Emre’ydi... Bütün bunları bir kenara bırakacak olursak, İngiltere, İspanya, İtalya liglerini aratmayacak bir maç izlettiren iki takıma da teşekkür etmemiz gerekiyor. Aziz Yıldırım’ın da dediği gibi Fenerbahçe henüz kapasitesinin yüzde kırkını kullanıyor. Bunu 50’ın üzerine çıkarmayı başarırsa sadece Türkiye’de değil, Avrupa’da da çok büyük işler yapar.

Bu sakatlık son olur

Denizlispor maçından sonra sahanın durumunun oyuncuların başına iş açacağını belirtmiştim. Bu haftaki Özer ve Lugano sakatlıklarında da kabahati zeminde arayın. Çok daha ağır kış koşulları yaşayan Sivas’ta geçen hafta oynanan zemini hatırlarsanız, sorunun zeminin ısıtılmasından kaynaklandığını da görürsünüz. Bu duruma kesin çözüm de ancak sezon bitiminden sonra getirilebilecek. İnşallah o zamana kadar daha büyük sakatlıklar yaşanmaz.